نقش انسان در بحران آب دجله و فرات ۲ و پنج دهم برابر تغییر اقلیم است
جاوید شو: نتایج یک مطالعه بین المللی به سرپرستی استاد دانشگاه تهران نشان میدهد که مداخلات انسانی، عامل اصلی خشکی و تخریب منابع آبی حوضه دجله و فرات است.
به گزارش جاوید شو به نقل از دانشگاه تهران، گروهی از محققان دانشگاه تهران به سرپرستی دکتر علی درویشی بلورانی، عضو هیات علمی گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) دانشکده جغرافیا، در همکاری با استادانی از دانشگاه های کویت، ایتالیا و استرالیا، موفق به انتشار مقاله ای در مجله معتبر Environmental Science and Policy شده اند.
این پژوهش که با عنوان"Human interventions and climate change trigger water crisis in the Tigris and Euphrates Basin - ۲۰۲۶" انتشار یافته است، با بهره گیری از روشی نوآورانه مبتنی بر داده های ماهواره ای، هیدرولوژیکی، کشاورزی و اقلیمی، توانسته است سهم تغییرات اقلیمی را از مداخلات انسانی در بحران آب این حوضه تفکیک کند.
یافته های کلیدی پژوهش نشان داده است که سهم مداخلات انسانی در ایجاد تنش و تخریب منابع آب ۳۹.۳ درصد است، در حالی که سهم تغییرات اقلیمی در بحران آب ۱۳.۶ درصد است.
بر اساس یافته های این مطالعه، طی ۴ دهه (۱۹۸۴ تا ۲۰۲۲) میانگین بارندگی ۹.۶ درصدی کاهش داشته و در همین بازه زمانی، میزان تبخیر، ۶.۳ درصدی بالا رفته است.
همچنین یافته های پژوهش مبین این است که آب مخازن سدها در بالادست طی ۳۰ سال اخیر بالاتر از ۱۰۰ درصد بالا رفته و سطوح تبخیری جدید به وسعت ۹۵۰۰ کیلومتر مربع به وجود آمده است.
درویشی بلورانی در تشریح اهمیت این مطالعه اظهار داشت: «این حوضه برای ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است، چونکه کم آبی یا خشک شدن آن منجر به صورت گیری طوفان های گردوغبار می شود که بطور مستقیم زندگی مردم ایران، خصوصاً در مناطق جنوب غربی کشور را تحت تاثیر قرار می دهد. از جانب دیگر، معیشت مردم عراق هم به شدت به این رودخانه ها وابسته است.»
وی اضافه کرد: «سدسازی های گسترده در ترکیه، دستکاری منابع آب توسط عراق و توسعه کشاورزی بدون توجه به حقابه های زیست محیطی، باآنکه باعث توسعه کشاورزی در بالادست شده، اما برای مردمان پایین دست نتایج فاجعه باری مانند خشک شدن تالاب ها و تشدید پدیده گردوغبار در غرب آسیا به همراه داشته است.»
این پروژه که حاصل ۴ سال پژوهش میدانی و تحلیلی است، با به کارگیری نگاهی جامع و تلفیق داده های چندمنبعی ماهواره ای، تحلیل های هیدروکلیماتیک و معادلات بیلان آب، به بررسی روند کاهش منابع آب در این حوضه طی چهار دهه گذشته پرداخته است.
نتایج این مطالعه تاکید می کند که مدیریت بحران آب در حوضه دجله و فرات، بالاتر از آن که نیازمند سازگاری با تغییر اقلیم یا مواجهه با کانون های گردوغبار باشد، مستلزم مدیریت هوشمندانه مداخلات انسانی، تقویت همکاریهای فرامرزی و تدوین سیاستهای توسعه پایدار در کل حوضه است.
این موفقیت با حمایت بنیاد علم ایران انجام شده است و برای اطلاعات بیشتر در رابطه با این پژوهش
اینجا
کلیک کنید.
به طور خلاصه، درویشی بلورانی در تشریح اهمیت این مطالعه عنوان کرد: این حوضه برای ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است، چراکه کم آبی یا خشک شدن آن منجر به شکل گیری طوفان های گردوغبار می شود که به طور مستقیم زندگی مردم ایران، به ویژه در مناطق جنوب غربی کشور را تحت الشعاع قرار می دهد. نتایج این مطالعه تأکید می کند که مدیریت بحران آب در حوضه دجله و فرات، بیشتر از آن که نیازمند سازگاری با تغییر اقلیم یا مواجهه با کانون های گردوغبار باشد، مستلزم مدیریت هوشمندانه مداخلات انسانی، تقویت همکاریهای فرامرزی و تدوین سیاست های توسعه پایدار در کل حوضه است.
این پست جاوید شو را پسندیدید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب