دانشمندان در تک تک سرخرگ های انسان میکروپلاستیک پیدا کردند
به گزارش جاوید شو، در پژوهشی تازه از 17 نمونه ی بافت سرخرگ انسان، همه آنها حاوی میکروپلاستیک بودند و غلظت این ذرات در سرخرگ ها، حتی از خون هم بیشتر بود.
به گزارش جاوید شو به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، در سالهای اخیر، ذرات ریز پلاستیک که به «میکروپلاستیک» معروف اند، در نقاط مختلف بدن انسان همچون استخوان ها و حتی مغز پیدا شده اند. حالا مطالعه ی جدیدی نشان داده است این ذرات نه تنها به بافت های مختلف نفوذ کرده اند، بلکه در سرخرگ های بدن هم به وفور یافت می شوند و این مساله می تواند دستاوردهای جدی برای سلامت قلب و عروق داشته باشد.
به گزارش ساینس آلرت، محققان دانشگاه پزشکی کپیتال در چین، با بررسی ۱۷ نمونه ی بافت سرخرگ که در جریان عمل های جراحی از بیماران گرفته شده بود، به نتیجه ای هشداردهنده دست پیدا کردند. آنها در تمامی این نمونه ها میکروپلاستیک پیدا کردند. نگران کننده تر این که غلظت این ذرات در بافت سرخرگ ها، از غلظت آنها در خون هم بیشتر بود.
این کشف، زنگ خطری جدی برای سلامت عمومی به شمار می رود؛ بخصوص که تحقیقات قبلی روی حیوانات نشان داده بود میکروپلاستیک ها می توانند با بیماری تصلب شرایین مرتبط باشند. در این بیماری، دیواره ی سرخرگ ها به سبب تجمع پلاک های چربی، ضخیم و سفت می شود و این وضعیت، خطر بروز سکته های قلبی و مغزی را بشدت بالا می برد.
«محققان در سه نوع بافت مختلف سرخرگ، میکروپلاستیک پیدا کردند.
نکته ی قابل توجه دیگر، تفاوت در میزان میکروپلاستیک ها در انواع مختلف سرخرگ ها بود. نمونه های گرفته شده از سرخرگ های کرونری و کاروتید که مستعد تشکیل پلاک های چربی هستند، تقریبا دو برابر بیش از نمونه های گرفته شده از سرخرگ آئورت (که چنین پلاک هایی در آنها کمتر دیده می شود) میکروپلاستیک داشتند.
در سرخرگ هایی که پلاک های چربی داشتند، میزان میکروپلاستیک حدود دو برابر سرخرگ های سالم بود
یافته ها حکایت کننده از ارتباطی بالقوه و بسیار هشداردهنده بین وجود میکروپلاستیک ها و بیماری های قلبی-عروقی است. بااین حال، خود محققان هم تاکید می کنند که برای اثبات رابطه ی علت و معلولی، به پژوهش های گسترده تری نیاز است.
پرسش اصلی اینست که ذرات ریز پلاستیک چطور به جریان خون و سپس به بافت سرخرگ ها نفوذ می کنند. به نظر می آید بلعیدن از راه غذا و آب شرب و همینطور استنشاق از هوای تنفسی، دو مسیر اصلی ورود آنها به بدن باشند. مطالعات حیوانی هم نشان داده که این ذرات می توانند با بوجودآوردن استرس اکسیداتیو (آسیب به سلول ها)، اختلال در متابولیسم انرژی و چربی و تحریک پاسخ های التهابی، به بافت های بدن صدمه برسانند.
نوع غالب پلاستیک که در این بافت ها پیدا شد، پلی اتیلن ترفتالات (PET) بود که بیشتر از ۷۳ درصد از کل ذرات شناسایی شده را تشکیل می داد. این ماده به شکل گسترده در تولید بطری های آب، بسته بندی مواد غذایی و الیاف پوشاک استفاده می شود.
نتایج پژوهش، توسط مطالعه ای مستقل در مجله ی New England Journal of Medicine تأیید شده است. در آن مطالعه، محققان وضعیت ۲۵۷ بیمار را به مدت ۳۴ ماه پیگیری کردند و دریافتند که تقریبا ۶۰ درصد از آنها، مقادیر قابل اندازه گیری از پلی اتیلن را در پلاک های سرخرگ های خود داشتند. همچنین، این مطالعه نشان داد بین سطوح بالاتر میکروپلاستیک و افزایش ریسک حملات قلبی و سکته های مغزی، ارتباط مستقیمی وجود دارد.
با توجه به این که پلاستیک ها به بخش جدایی ناپذیر از زندگی مدرن تبدیل گشته اند، اجتناب کامل از آنها غیر ممکن به نظر می آید. بااین حال، پژوهش هایی از این دست، نیاز فوری به درک بهتر از مسیرهای ورود این ذرات به بدن و تأثیرات بلند مدت آنها بر سلامت انسان، بخصوص بر سیستم قلبی-عروقی، را دوچندان می کند.
منبع: جاوید شو
این پست جاوید شو را پسندیدید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب