تقویت پیوند دانشگاه و صنعت کلید موفقیت در عصر نوآوری
جاوید شو: خراسان رضوی رابطه نزدیک و همکاری موثر بین دانشگاه ها و صنایع برای توسعه فناوری و نوآوری خیلی مهم می باشد، با این وجود، در خیلی از کشورها، شکاف قابل توجهی بین این دو نهاد وجود دارد که به از دست رفتن فرصتهای بی شماری منجر می شود.
یکی از مسایل اصلی در این عرصه، عدم آگاهی اساتید دانشگاه از مشکلات حقیقی صنایع است. خیلی از پروژه های دانشجویی در سطوح کارشناسی ارشد و دکتری بیشتر بر دستیافته های علمی و انتشار مقالات و ثبت اختراعات تا حل مشکلات عملی صنعتی تمرکز دارند. این مورد باعث می شود تحقیقات دانشگاهی، بیشتر در خدمت نظریه و انتشار تا پرداختن به نیازهای حقیقی صنعت باشند.
مشکلات شامل موارد زیر است:
پایان نامه های تحصیلات تکمیلی
خیلی از پایان نامه های کارشناسی ارشد و دکتری به مطالبی می پردازند که ممکنست اهمیت عملی کمتری در صنعت داشته باشند، یا از مواد، ترکیبات یا روش هایی استفاده می نمایند که فقط برای انتشار مقالات مناسب هستند و از نظر اقتصادی برای صنایع اقتصادی نیستند، بدین سبب راه درازی تا تجاری سازی در پیش دارند.
تمرکز بر انتشار مقالات و اختراعات
معیار اصلی موفقیت تحقیقات در دانشگاه ها اغلب تعداد مقالات انتشار یافته و اختراعات ثبت شده است. این امر به توجه کمتر پروژه ها به مشکلات عملی و کاربردی صنعتی و تمرکز بیشتر بر دستیافته های علمی منجر می شود.
مشکلات استفاده صنعت از فناوری های مدرن
صنایع با مسایل جدی روبرو هستند که می توان به آسانی با بهره گیری از فناوری های مدرن آنها را حل کرد. در عین حال، خیلی از صنایع یا از این فنآوری ها ناآگاه هستند یا هزینه های پذیرش فناوری های نوین را از نظر اقتصادی غیرقابل اجرا می دانند. این عدم استفاده از فناوری های مدرن به کاهش راندمان و افزایش هزینه های تولید منجر می شود.
مشکلات در این بخش عبارتند از:
استفاده از روشهای قدیمی
بعضی از صنایع، به علت عدم اطلاعات کافی در مورد فناوری های جدید، هنوز از روشهای قدیمی و ناکارآمد استفاده می نمایند. به عنوان مثال، کارخانه هایی که هنوز به سیستم های تولید سنتی وابسته هستند، ممکنست در مقایسه با رقبایی که از اتوماسیون و رباتیک استفاده می نمایند، راندمان کمتری داشته باشند.
هزینه های اولیه بالا
هزینه های اولیه بالا برای پذیرش فناوری های جدید، مانع قابل توجهی برای خیلی از صنایع، بخصوص شرکت های کوچک و متوسط است. این صنایع ممکنست ظرفیت مالی برای سرمایه گذاری در فناوری های نوین را نداشته باشند و بنابراین به استفاده از فناوری های قدیمی ادامه دهند.
سرمایه گذاری و تولید محصولاتی که در فناوری های نوین استفاده نمی شوند
متاسفانه کمبود اطلاعات یا ترس از پذیرش فناوری های نوین باعث می شود، صنایع به تولید محصولات قبلی خود ادامه دهند و علاقه ای به نوآوری و تغییر محصولات خود به فناوری های نوین نداشته باشند. در بیشتر موارد، این مساله بیشتر به علت ناکارآمدی است یا این که هزینه های تغییر و تحول بسیار بالا و درنتیجه این موارد مانع بروزرسانی محصولات می شوند. این رویکرد نه فقط رقابت پذیری را می کاهد، بلکه به از دست دادن بازار و کاهش سودآوری در بلند مدت هم منجر می شود.
راهکارهایی برای کاهش شکاف بین صنعت و دانشگاه
برای کاهش این شکاف، باید همکاری و تعامل بیشتری بین دانشگاه ها و صنایع وجود داشته باشد. دانشگاه ها باید پروژه های دانشجویی را بر مبنای مشکلات حقیقی صنعتی تعریف کنند و صنایع هم باید از ظرفیتهای دانشگاه ها برای حل مشکلات خود استفاده نمایند.
پیشنهادات
مورد اول اینست که تعریف پروژه های تحقیقاتی بر مبنای نیازهای صنعت باشد؛ دانشگاه ها می توانند پروژه ها و تحقیقات دانشجویی را بر مبنای نیازهای حقیقی صنایع تعریف کنند. این امر تضمین می نماید که تحقیقات دانشگاهی به صورت موثرتری به مشکلات عملی صنایع رسیدگی کرده و دستیافته های کاربردی تری به همراه داشته باشد.
مورد دیگر برگزاری دوره ها و کارگاه های مشترک است؛ برگزاری دوره ها و کارگاه های مشترک بین دانشگاه ها و صنایع می تواند تبادل اطلاعات و دانش بین این دو نهاد را تسهیل نماید. این کارگاه ها می توانند مطالبی مانند فناوری های جدید، روشهای تولید کارآمد و حل مشکلات عملی صنعتی را پوشش دهند.
ایجاد مراکز تحقیقاتی مشترک و پارک های علمی، گزینه دیگر است؛ ایجاد مراکز تحقیقاتی مشترک و پارک های علمی می تواند همکاری بین دانشگاه ها و صنایع را بیشتر از پیش افزایش دهد. این مراکز می توانند فضایی را فراهم آورند که محققان دانشگاهی و متخصصان صنعت بتوانند با هم کار کنند و دانش و تجربه خویش را به اشتراک گذارند.
عرضه مشوق ها و حمایت های مالی برای صنایع هم مهم است؛ دولت ها می توانند مشوق ها و حمایت های مالی برای صنایع فراهم آورند تا در دسترسی ساده آنها به فناوری های نوین کمک گردد. این مشوق ها می تواند شامل کاهش مالیات، وام های کم بهره و سایر حمایت های مالی باشد. مشوق های ویژه برای صنایعی که در بروزرسانی محصولات خود با فناوری مدرن موفق می شوند، می تواند صنایع را هم به پذیرش فناوری های نوین تشویق کند.
مورد آخر تشکیل کمیته های تحقیقاتی خاص صنعت در دولت است؛ تشکیل کمیته های تحقیقاتی تخصصی برای هر صنعت در دولت می تواند به شناسایی و اولویت بندی نیازهای تحقیقاتی صنایع کمک نماید. این کمیته ها می توانند پیشنهادهای پروژه های تحقیقاتی از دانشگاه ها را بر مبنای اولویت و اهمیت آنها ارزیابی و تایید کنند. این امر نه فقط به حل مشکلات عملی صنعتی کمک می نماید، بلکه تخصیص بهینه منابع مالی و انسانی را هم تضمین می نماید.
نتیجه گیری
بر اساس گزارش سایت ادونس تک، کاهش شکاف بین صنعت و دانشگاه نه فقط به توسعه فناوری و نوآوری کمک می نماید، بلکه باعث افزایش راندمان و کاهش هزینه ها در صنایع هم می شود. همکاری و تعامل موثر بین این دو نهاد، کلید موفقیت و پیشرفت اقتصادی می باشد. امید است با کوشش های مشترک و البته حمایت دولت ها، به این هدف مهم رسید.
بطور خلاصه، سرمایه گذاری و تولید محصولاتی که در تکنولوژی های جدید استفاده نمی شوند متاسفانه کمبود اطلاعات یا ترس از پذیرش تکنولوژی های جدید موجب می شود، صنایع به تولید محصولات قبلی خود ادامه دهند و تمایلی به نوآوری و تغییر محصولات خود به تکنولوژی های جدید نداشته باشند. در بیشتر موارد، این مساله بیشتر به سبب ناکارآمدی است یا اینکه هزینه های تغییر و تحول خیلی بالا و درنتیجه این موارد مانع به روزرسانی محصولات می شوند. مورد آخر تشکیل کمیته های تحقیقاتی خاص صنعت در دولت است؛ تشکیل کمیته های تحقیقاتی تخصصی برای هر صنعت در دولت می تواند به شناسایی و اولویت بندی نیازهای تحقیقاتی صنایع کمک کند.
منبع: جاوید شو
این پست جاوید شو را پسندیدید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب